Parmak emme, enkorporezis ve çocukluk mastürbasyonu temelde bebeklik ve çocukluk dönemindeki dürtüsel gelişmenin, bebeğin/çocuğun anneyle ilişkisindeki sorunlarla baş etme çabasının ve bebeğin/çocuğun kendisini hakikileştiren hazla ilişkisinin sorunlar içerdiğini gösteren belirtilerdir.
Omnipotansın anneye aktarılması döneminde anneyle çocuk arasında yaşanan çatışmalar çocuğun gelişiminde çeşitli aksamalara yol açar. Bu aksamalar, sonuçlarını çocukta davranış bozuklukları olarak gösterir. Bu dönemde çocuğun en temel ihtiyacı kendini güven içinde hissedebildiği bir dünyaya sahip olmaktır. Dışarıdan bakıldığında sanki anne bunu çocuğun karnını doyurarak, ısınabildiği, barınabildiği ve temel ihtiyaçlarının karşılanabildiği bir dünya oluşturarak ve onu düşme, yanma gibi fiziksel tehlikelerden koruyacak yakın bir refakat sunarak gerçekleştiriyor gibi görünür.
Halbuki çocuk için anne onu koruyan, onun iyiliğini isteyen, onun yanındayken kendisini korkusuz hissettiği bir varlıktır. Annenin çocuğa en büyük katkısı onun korkularını yatıştırmak, korkudan uzak tutmaktır. Bu yüzden annenin küçük ihmalleri, yanlışları, düşüncesizlikleri çocuktan yatırımını tümden çekmediği, ona karşı öfke hissetmediği sürece çocukta bir zarar oluşturmaz. Çocuk, annesinin kendisinin iyiliğini istediğini, onu korumaya çalıştığını biliyorsa, bunlar unutulur.
