Üç yaşına gelene kadar çocuklar anneye fazlasıyla ihtiyaç duyarlar. Bu yüzden İsveç, Danimarka gibi, halklarının sağlığını ve iyiliği ön planda tutan, toplumun neredeyse büyük bir aileye dönüştüğü ülkelerde devlet çocuklu annelere, çocuklar üç yaşına gelene kadar maaşlarını öder. “Çocuğunuza siz bakın, maaşınızı ben öderim” der. Böylece toplumun insan malzemesinin giderek daha fazla sevgi içermesine, öfke fazlalığıyla bozulmasına engel olmaya çalışılmaktadır. Zaten sorunlu bir insanın, oluşturduğu sorunlar ve öfke nedeniyle toplumuna maliyeti de çok fazladır. Kişilerin kendi üzerlerindeki kontrolünün az olduğu bizimki gibi ülkelerde sorunlu insan yapısı kendini genel bir keşmekeş, trafik kazaları, her alanda kural tanımazlık ve şiddete eğilim olarak gösterirken, daha kontrolcü toplumlarda alkolizm, depresyon ve uyuşturucu bağımlılığı olarak gözlenir.
Çocuğun anne ihtiyacı
Elbette kimse bir bebeğe onu doğuran annesi kadar bakamaz, onun kadar duyarlı olamaz. Bebeklik döneminde annenin çalışması ve bebeğinin bakımını başkalarına bırakması çocuğun gelecekte öfkesi ve korkuları fazla olan birisi olmasına yol açacaktır. Bir başka deyişle, bu dönemde annenin, bebeği uzun süreli olarak, akşamları da dahil başka birisine bırakmak gibi ağır ihmali, akıl hastalıkları kategorisine giren ciddi ruhsal sorunlara neden olabilir. Anne çalışmak zorunda bile olsa, akşamları mutlaka bebekle beraber olmalıdır.